Friday, June 10, 2011

Coke is Lolooove!!


Finally, I was able to watch ‘Beastly’. What amazed me is the part of the story when Kyle (Alex Pettyfer) and Linda (Vanessa Hudgens) were reading this certain poem inside this rooftop greenhouse. My interest has nothing to do with the romantic scene, I was glad that seriously there is a poem with this title*, let’s drink to that…


Having A Coke With You

is even more fun than going top San Sebastain, Irun, Hendaye, Biarritz, Bayonne
or being sick to my stomach on the Travesera de Gracia in Barcelona
partly because in your orange shirt you look like a better happier St. Sebastian
partly because of my love for you, partly because of your love for yoghurt
partly because of the fluoresent orange tulips around the birches
partly because of the secrecy our smiles take on before people and statuary
it is hard to believe when I'm with you that there can be anything as still
as solemn as unpleasently definitive as statuary when right in front of it
in the warm New York 4 o'clock light we are drifting back and forth
between each other like a tree breathing through its spectacles
and the portrait show seems to have no faces in it at all, just paint
you suddenly wonder why in the world anyone ever did them I look
at you and I would rather look at you than all the portraits in the world
except possibly for the "Polish Rider" occasionally and anyway it's in the Frick
which thank heavens you haven't gone to yet so we can go together the first time
and the fact that you move so beautifully more or less takes care of Futurism
just as at home I never think of the "Nude Descending a Staircase" or
at a rehearsal a single drawing of Leonardo or Michaelangleo that used to wow me
and what good does all the research of the impressionists do them
when they never got the right person to stand near the tree when the sun sank
or for that matter Marino Marini when he didn't pick the rider as carefully
as the horse
it seems they were all cheated of some marvelous experience
which is not going to go wasted on me which is why I am telling you about it




*by Frank O’ Hara

Friday, May 27, 2011

27/ 27




Im now 27. That is thrice my age when I was in 3rd grade, men. Algebra lang. haha.

A boo? Or a yey? Either way, I just wanna thank everybody who remembered. Kudos to Facebook birthday reminder. Good job, as of 2203h 5/27, I got 155 wall posts, a few more PMs and SMSs.
First, lemme thank God, yes God, for being always patient with me. Sure is a tough year and imma ready for more. Bring ‘em on, I aint no laggard.

*teka nga bat ba im talking like a nigga?*

Seryoso, salamat po to family and friends for hanging around. Life is sweeter with you guys. So many things to be thankful for: everyday is such a gift. Good times. Bad times (na-ah, im not singing that Luther Vandross', harhar).

I will embrace them all.

Yay, I am getting melodramatic. Sign of ageing. Pagbigyan. From now on ang motto ko na sa buhay ay: ‘Thou shall not count’ (..your years). Thanks again ebribadi. And uh-oh, I can now categorize myself to the late twenty-ishes group. Reality bites. Lol.

lablablab. keykporyu. muuuunch.

(becky's cake)

Wednesday, April 20, 2011

ABRIL

Abril.
Bakit kaya makulimlim ang langit?
Kalangitang nagkulay abo at tila nagbabadya ng masamang panahon.
Panahong nakikidalamhati marahil.
Pagdadalamhating nais haplusin ng banayad na hangin.
Hanging susubok gamutin ang mga sugatang damdamin.
Mga damdaming pagal sa impit na iyak na nais kumawala.
Kumawala sa pait ng kanyang paglisan.
Kanyang paglisan na di inaasahan.
Mabilis.
Biglaan.
At di aral sa ritwal ng pamamaalam.

Paalam. Oo sa ‘yo.
Mukhang tutuloy ang pagsama ng panahon.
At bakit nga kaya makulimlim ang langit?
Di inaasahan isang araw sa buwan ng Abril.

Tuesday, February 8, 2011

Fliptop, Ang Tunay Na Liga



Fliptop -salitang una kong nabasa sa isang comment sa isang FB page. Sa totoo lang tunog tsinelas (Flipflops) kaya di ko talaga na-gets noong una kung ano ang ibig sabihin. Hanggang sa nakapanuod ako late last year ng isang episode sa Bubble Gang, si Michael V. at Wendell Ramos sa isang tila duwelo ng rap contest. Ang siste, may dalawang contestants mula sa magkaibang grupo ang magtutunggali at magsasagutan sa pamamagitan mg labanan ng mga salita (read: dapat rhyming). Kung baga sa on-line gamers, showdown ng trashtalks. Bibigyan ang bawat kalahok ng oras para sumagot (sa paraang pa-rap) sa kung anumang isyu na tinatalakay. Debate-Balagtasan-Rap all wrapped into one.
Ang Fliptop ay kinikilala bilang unang Filipino Rap Battle League. Matunog dito ang mga pangalang Loonie at Target at Datu at iba pa. Sa kasalukuyan, ginagamit na din ang salitang Fliptop upang tukuyin ang bagong istilo nga ng pag-rarap na nauuso sa kabataang Pinoy. Maaaring paniwalaang malaki pa din ang impluwensya nina Kiko Magalona (lirikal at makabuluhang tema), Andrew E. (rap Pinoy-style at pormahang may impluwensyang banyaga), Gloc-9 (bilis ng salita ngunit malinaw na naipararating ang mensahe) at iba pang Pinoy rap artists (Salbakutah atbp.) sa istilong ito.
Isa nga lang ba itong fad? O maaring bahagi ng pop culture? Ebolusyon ng rap sa Pinas? Maaari. Matulad kaya ang kapalaran nito sa Jejemonism? Kung ano man ang kahantungan, sana ay magamit ito upang: una, mag-promote ng kapatiran sa makabagong kabataan imbes na pagmulan ng gulo o riot; ikalawa, maging instrumento ng pagbibigay ng positibong pananaw sa bawat isa lalo na ukol sa usaping panlipunan; at huli, mabigyan ng pagkakataon ang bawat isa na makapagsalita, mai-express ang sarili, mapakinggan, masuri ang nilalaman ng mensahe at nawa’y, sa huli, kapulutan ng aral .

♪♩♫♬ ♪♩♫♬
sige, unang subok sa fliptop
kala ko kasi tsinelas tunog flipflop
ano na? ano te?
iparating iyong mensahe
sa bilis ng utak at dila, audience tuloy na- tulaleeey
♪♩♫♬ ♪♩♫♬
‘I am the maaaaan from manila’,
yan ang awit ni kiko
kayat sali na p’re, kita tayo sa kanto
pramis, pakinggan kita, jamming tayo
pero parekoy pwde after school hours ang dwelo
♪♩♫♬ ♪♩♫♬


*credit to the image's owner*

Thursday, January 20, 2011

PUSANG GALA NAMAN, OH! (Oh, Stray Cat!)


PUSANG GALA NAMAN, OH!
(OH, STRAY CAT!)

Pusang gala, stray cat, pusang kalye, o pusa-kal – bakit nga ba kasi ang daming nagkalat na pusa sa kalye? Muntikan na kitang masagasaan kanina. Ikaw na ang may siyam na buhay. Ilan pa ba ang spare mo at ‘di ka yata natatakot magpatawid-tawid sa kalsada? Sa labanan ata kung ano’ng hayop ang may pinakamataas na insidente ng nasagasaan, ikaw na ang panalo. Tingin ko, wala ‘ni isang drayber (o pasahero o by-stander) ang magsasabing ‘di pa sila nakakakita ng pusang patay sa kalsada, higit na madalas sa iba pang miyembro ng Kindom Animalia. Basag ang bungo, duguan, labas ang bituka at kung mamalasin makailang ulit ka pang gugulungan ng mga kumakaripas na sasakyan. Kaya payo ko sa iyo, pusang gala konting ingat naman!

(**ang mga pusa sa larawan ay mga pusa namin sa bahay, technically hindi naman talaga namin pets kasi patawid-tawid sila sa 'ming magkakapitbahay.)

Thursday, December 30, 2010

...and I bid farewell to you, 2010!

Huwag ikalungkot ang kaisipang kailangan ko nang lumisan
May nalalabi pang milyong segundo bago kita tuluyang iwanan
Ikulong mo munti kong kamay sa yong mga daliri
Damhin ang katahimikan at ipinid na ang mga labi
Dingging mabuti ang usal sa bawat pintig ng puso
Bumubulong ang orasang segundo’y ubos na, aalis na ako
Tandaang kahit maubos pa ang panahon
Pareho lang tayong naging alipin ng pagkakataon
Kaya’t di man sanay sa mga ritwal ng pamamaalam
Hayaang ating napagsaluha’y mabura na’t maparam
Ngayon, mga kamay mo’y tuluyan ko nang bibitawan
Pagkat ating milyong segundo’y nahatulan na ng kamatayan.